The day after... Zonhoven.

Er waren er zondag verschillende van de eerste ploeg die helemaal de kluts kwijt waren na de match... Vroeger pikten ze de sokken uit de spelerstas mee naar huis; nu moet iedereen zijn eigen sokken mee naar huis nemen en gisteren was er ene frisse die zijn sokken dus in de tas had gestoken! We zullen binnenkort weten wie het slachtoffer is!
De scheids in Zonhoven sloot gisteren 3 spartanen uit...

...en we kunnen alleen maar toegeven dat de jongens die rood kregen, door hun acties met vuur speelden en dus tegen de lamp konden lopen. Vandaag volgde het verslag van de scheids en dan vraag ik mij - reeds heel lang - af waar alle eerlijkheid en fair play blijft. De mannen in het zwart zouden hier toch garant voor moeten staan. Ik lees in het verslag dat zowel Yves als Steven een tackle uitvoerden met beide benen gestrekt vooruit. Hier draait mijn maag zich van; daar walg ik van. Dat hij had geschreven dat het een vliegende tackle was met één gestrekt been vooruit, dan had hij tenminste de waarheid verteld. Maar dit... Ik zou het hem graag laten voordoen, die tackle met beide benen vooruit. Verder staat in het verslag dat Steven zijn verontschuldigingen heeft aangeboden na de match. Dat was ook niet correct: Yves heeft nl. zijn excuses aangeboden na de match. Yves zijn goede bedoelingen ten spijt, het zal dus mogelijk Steven een weekje minder schorsing opleveren!

Waarom kan men niet gewoon eerlijk zijn in het betoog? Hier waren heel wat toeschouwers aanwezig, allemaal getuigen dus. Moet men zijn frustraties botvieren of moet men revanche nemen omdat men zich verbaal aangevallen voelde? Op die manier? Het ergste is dat er voor de groene tafel maar één en slechts één waarheid bestaat: het verslag van de scheids. Men zal het mij weer niet in dank afnemen, maar ik kan er niet tegen als men de waarheid en de eerlijkheid geweld aandoet. Ik weet het, de wereld is helemaal niet eerlijk, maar dat betekent niet dat we aan dergelijke mensen moeten toegeven. De naam van die man in het zwart staat in mijn geheugen gegrift, evenals zijn aandoenlijke loopstijl en zijn geweldig sportief uiterlijk. 
Verder kregen onze T1 en T2 ook nog een verslag aan hun broek wegens verbale aantijgingen na de match. Daar kunnen we weinig op zeggen, want er werd wel heftig gediscussieerd na de match. Wat is, dat is, maar men moet de waarheid niet verkrachten. Vroeg of laat krijg je daarvoor de rekening gepresenteerd. Daar blijf je niet mee wegkomen en dat is maar goed ook.

Tijdens de wedstrijd woog de betrokken scheids met twee maten en gewichten. De ergste fout van de match, los over de bal hakken vol op het been van de tegenspeler, het leverde zelfs geen kaart op voor de thuisspeler. Onze twee spartanen raakten de tegenstander nauwelijks of niet: ze hadden zelfs geen schrammetje. Dat kon niet worden gezegd van het slachtoffer langs Sparta-zijde: elders in een nieuwsbericht staat een foto van het been van Michael! Verder bedacht de scheids een noodremfout van hun laatste man slechts met geel toen die de doorgebroken Thomas onderuit schoffelde en sloot hij tweemaal de ogen voor een loepzuivere strafschop. Na zo'n erbarmelijke wedstrijd gaat hij dan ook nog de waarheid geweld aandoen in zijn verslag...

Volg Sparta Lille